Redakcja
bypoznan.pl
Przepisy REACH stosuje każda polska firma, która produkuje, importuje, sprzedaje lub wykorzystuje substancje chemiczne, także w mieszaninach i wyrobach. Zakres obowiązków zależy od roli w łańcuchu dostaw i tonażu: producent lub importer co najmniej 1 tony substancji rocznie musi ją zarejestrować, a dalszy użytkownik stosuje zalecenia z karty charakterystyki.
W artykule wyjaśniamy, jak rozpoznać swoją rolę według REACH, jakie obowiązki z niej wynikają, które produkty są wyłączone i gdzie szukać pomocy.
REACH to rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów. Obowiązuje bezpośrednio we wszystkich państwach UE i EOG od 1 czerwca 2007 roku, bez potrzeby wdrażania do prawa krajowego.
Nazwa rozporządzenia opisuje jego cztery filary. Rejestracja zobowiązuje firmy do przekazania danych o substancjach Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA). Ocena pozwala ECHA i państwom członkowskim weryfikować te dane. Zezwolenia dotyczą substancji wzbudzających szczególnie duże obawy, a ograniczenia zakazują lub warunkują określone zastosowania.
W Polsce zasady egzekwowania REACH, w tym kary i organy kontrolne, określa ustawa z 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach. Pełna rewizja REACH, zapowiadana od 2020 roku, została w kwietniu 2026 roku wstrzymana przez Komisję Europejską, więc obecne obowiązki pozostają w mocy.
Przepisy REACH stosuje znacznie szerszy krąg firm, niż zakłada wielu przedsiębiorców. Obowiązki nie ograniczają się do branży chemicznej. Dotyczą także producentów mebli, tekstyliów, elektroniki, kosmetyków, materiałów budowlanych czy części samochodowych.
REACH wyróżnia sześć ról, a jedna firma może pełnić kilka z nich jednocześnie:
Kluczowe jest rozróżnienie zakupów w UE i spoza UE. Firma kupująca farbę od niemieckiego producenta jest dalszym użytkownikiem. Ta sama firma kupująca identyczną farbę z Chin staje się importerem i przejmuje obowiązek rejestracji jej składników.
Obowiązki REACH różnią się w zależności od roli firmy, co dobrze pokazuje zestawienie poniżej. Tabela obejmuje najważniejsze wymagania, bez przypadków szczególnych.
| Rola według REACH | Główne obowiązki | Dokumenty |
|---|---|---|
| Producent lub importer substancji | Rejestracja od 1 t/rok, klasyfikacja, ocena bezpieczeństwa od 10 t/rok | Dossier rejestracyjne, raport bezpieczeństwa chemicznego, karta charakterystyki |
| Jedyny przedstawiciel | Rejestracja w imieniu producenta spoza UE, rejestr importerów | Dossier rejestracyjne, ewidencja ilości |
| Dalszy użytkownik i formulator | Stosowanie środków z SDS, weryfikacja zastosowań, karty dla własnych mieszanin | Karty charakterystyki, ewentualnie własny raport bezpieczeństwa |
| Dystrybutor | Przekazywanie kart i informacji w obie strony łańcucha dostaw | Aktualne karty charakterystyki |
| Producent lub importer wyrobów | Informacja o SVHC powyżej 0,1%, zgłoszenie do SCIP, notyfikacja do ECHA | Deklaracje dostawców, zgłoszenia SCIP |
Dla dalszych użytkowników najważniejszy jest art. 37 REACH. Jeżeli zastosowanie firmy nie jest objęte scenariuszem narażenia z rozszerzonej karty charakterystyki, firma musi poprosić dostawcę o jego uwzględnienie albo sama przygotować raport bezpieczeństwa chemicznego. Na wdrożenie środków z nowej karty ma 12 miesięcy od jej otrzymania.
Firma musi zarejestrować substancję w ECHA, gdy produkuje ją lub importuje w ilości co najmniej 1 tony rocznie. Próg liczy się osobno dla każdej substancji i obejmuje także substancje zawarte w importowanych mieszaninach.
REACH wyznacza cztery przedziały tonażowe: od 1 do 10 ton, od 10 do 100 ton, od 100 do 1000 ton i powyżej 1000 ton rocznie. Im wyższy tonaż, tym więcej badań wymaga dossier. Od 10 ton rocznie rejestrujący musi dodatkowo sporządzić raport bezpieczeństwa chemicznego.
Rejestracja odbywa się przez system REACH-IT, a dane przygotowuje się w programie IUCLID. Jeśli substancję rejestruje kilka firm, dzielą się danymi w ramach forum SIEF i składają wspólne przedłożenie. Szczegółowe informacje o procedurze zawiera portal Your Europe Komisji Europejskiej.
Rejestracja nie jest jednorazowa. Dossier trzeba aktualizować przy zmianie tonażu, nowych zastosowaniach lub nowych danych o zagrożeniach. ECHA regularnie sprawdza zgodność dokumentacji, a w 2025 roku przeprowadziła 214 takich kontroli.
Producenci i importerzy wyrobów mają obowiązki wtedy, gdy wyrób zawiera substancję z listy kandydackiej SVHC w stężeniu powyżej 0,1% wagowo. Próg liczy się dla każdego komponentu osobno, a nie dla całego produktu.
W takim przypadku firma musi przekazać odbiorcom biznesowym nazwę substancji i informacje o bezpiecznym stosowaniu, bez czekania na pytanie. Konsumentowi przekazuje te same informacje na żądanie, bezpłatnie, w ciągu 45 dni. Dodatkowo od 5 stycznia 2021 roku wyrób trzeba zgłosić do publicznej bazy SCIP.
Jeżeli łączna ilość danej substancji SVHC we wszystkich wyrobach przekracza 1 tonę rocznie, producent lub importer musi też powiadomić ECHA. Ponieważ lista SVHC jest aktualizowana zwykle w styczniu i czerwcu, firmy importujące wyroby powinny weryfikować deklaracje dostawców co najmniej dwa razy w roku.
REACH przewiduje wyłączenia całkowite i częściowe. Wyłączenie z rejestracji nie zawsze oznacza zwolnienie z innych obowiązków, np. z przekazywania kart charakterystyki.
Ocena, czy wyłączenie ma zastosowanie, wymaga analizy konkretnego przypadku. Błędne przyjęcie zwolnienia jest jedną z częstszych przyczyn naruszeń wykrywanych podczas kontroli.
Pierwszym źródłem bezpłatnej pomocy jest Biuro do spraw Substancji Chemicznych w Łodzi, które prowadzi krajowe centrum informacyjne ds. REACH i CLP. Odpowiada na pytania przedsiębiorców i publikuje poradniki w języku polskim. Wiele materiałów przetłumaczyła także ECHA.
Krajowy helpdesk wyjaśnia przepisy, ale nie przygotowuje dokumentacji i nie analizuje portfela produktów firmy. Do tego potrzebny jest wewnętrzny specjalista lub zewnętrzny doradca. Kompleksową obsługę w zakresie REACH - doradztwo oferuje m.in. ConsultChem: od weryfikacji obowiązków rejestracyjnych i oceny substancji SVHC po przygotowanie do kontroli. Przy wyborze doradcy warto zapytać o doświadczenie w danej branży i o sposób monitorowania zmian przepisów.
Firmy importujące z Azji mogą też negocjować z producentem wyznaczenie jedynego przedstawiciela. Przenosi to obowiązek rejestracji z importera na przedstawiciela, choć koszt usługi zwykle wraca w cenie towaru.
Tak, REACH nie przewiduje zwolnień ze względu na wielkość przedsiębiorstwa. Mikro, małe i średnie firmy płacą jednak niższe opłaty rejestracyjne w ECHA. W praktyce większość małych firm to dalsi użytkownicy, których obowiązki ograniczają się do posiadania i stosowania kart charakterystyki.
Tak, sklep internetowy jest dystrybutorem i musi przekazywać odbiorcom profesjonalnym karty charakterystyki. Jeśli sprowadza towar spoza UE, staje się importerem z obowiązkiem rejestracji powyżej 1 tony rocznie. Sprzedaż konsumentom wiąże się także z obowiązkami z rozporządzenia CLP.
Status rejestracji można sprawdzić w bazie ECHA CHEM po numerze CAS lub WE. Warto też poprosić dostawcę o numer rejestracji, który powinien znaleźć się w sekcji 1 i 3 karty charakterystyki. Brak numeru przy substancji wymagającej rejestracji to sygnał ostrzegawczy.
Po brexicie Wielka Brytania stosuje własny system UK REACH. Rejestracje dokonane wyłącznie w Wielkiej Brytanii nie są ważne w UE. Polska firma kupująca chemikalia od brytyjskiego producenta jest więc importerem w rozumieniu unijnego REACH.
Koszt rejestracji składa się z opłaty ECHA, udziału w kosztach danych w ramach SIEF i przygotowania dokumentacji. Opłaty ECHA zależą od tonażu i wielkości firmy, a koszt dostępu do danych bywa wielokrotnie wyższy. Aktualne stawki publikuje ECHA w rozporządzeniu w sprawie opłat.
bypoznan.pl
Poznański serwis informacyjno - rozrywkowy
Z życia miasta, czyli najważniejsze newsy związane z naszym miastem
Publikujemy, doradzamy, oceniamy, komentujemy
E-mail: miasto@bypoznan.pl

Zostaw komentarz